بسم الله الرحمن الرحیم

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
غافر - حضرت آیت الله مجتهدی تهرانی
بسم الله الرحمن الرحیم


آیت الله مجتهدی تهرانی

زندگینامه آیت الله مجتهدی تهرانی

آیت الله مجتهدی تهرانی

مرحوم آیت‌الله احمد مجتهدی تهرانی در نهم مهرماه سال 1302 شمسی ‏در تهران چشم به جهان گشود. 

وی در خاندانی با تقوی و ورع و فضل و شرف پرورش یافت پدر ایشان ‏مرحوم محمدباقر از كسبه‌های معروف و با تقوی و متدین تهران بوده و ‏جد ایشان مرحوم میرزا احمد از تجار مشهور و از مؤمنین و متدینین عصر ‏خود بود. بعد از این دو بزرگوار اجداد حضرت آیت ‌الله مجتهدی همگی در ‏كسوت روحانیت و از علمأ جلیل‌القدر و مبلغین اسلام و از ائمه جماعات ‏مشهور كاشان بودند. 

از جمله اجداد ایشان آیات و حجج اسلام، حاج ملا محمدعلی مجتهد و ‏حاج ملامحمد باقر مجتهد و حاج ملا محمد كاظم مجتهد كاشانی بودند. 

صاحب كتاب لبا‌ب‌الالقاب تالیف آیت الله مرحوم آخوند ملا حبیب الله ‏شریف كاشانی متوفی 1340 قمری درباره یكی از اجداد ایشان یعنی ‏حضرت آیت ‌الله حاج شیخ محمد‌علی مجتهد كاشانی می‌نویسد: «او ‏فرزند حاج محمدباقر كاشانی است و آیت ‌الله حاج محمد‌علی مجتهد ‏كاشانی عالمی فاضل و مدرسی بزرگوار در علوم شرعی و عقلی بود، ‏به حدی كه فضل و علم و زهدش بر دیگران مسلم و آشكار بود، و آن ‏مرحوم فرزندی داشت به نام حاج ملا ابوالقاسم كه او هم حكیم و ‏منجمی زبردست بود و من آن فرزند را دیده بودم و او در تهران فوت كرد ‏‏(و در اطراف چهار راه مولوی كه در آن زمان قبرستان بود دفن گردید) و ‏مرحوم آیت ‌الله حاج محمد‌علی از شاگردان فقیه عالیقدر حضرت آیت‌الله ‏سیدمحمد تقی كاشانی بود و او از شاگردان عالم ربانی و معلم اخلاق ‏حاج ملا احمد نراقی است و ملااحمد نراقی استاد شیخ مرتضی انصاری ‏بود و وقتی كه ملااحمد نراقی از رحلت آیت‌الله سید‌محمد تقی كاشانی ‏باخبر شدند از شدت حزن و اندوه و با صدای رسا و بلند شدیدا گریه كردند ‏و از فقدان آن عالم بزرگوار تاسف خوردند.» 

آیت‌‌الله مجتهدی در سال 1362 قمری و در سن 19 سالگی به كسوت ‏روحانیت درآمد و قبل از آن در بازار تهران مشغول به كار بود و پدر ایشان ‏یعنی مرحوم محمد باقر راضی نبود كه فرزندش طلبه شود ولی بر اثر ‏عشق و علاقه زیادی كه جناب استاد به علم و دانش داشت به سوی ‏طلبگی روی آورد. 

با توجه به مخالفت پدر، سال‌ها با عسرت و سختی زیادی، در لباس ‏روحانیت به تحصیل علم پرداخت و بعد از سال‌ها نه تنها پدر راضی شد ‏بلكه بر وجود چنین فرزندی در نزد خویشان و نزدیكان و در اجتماع افتخار ‏می‌كرد. 

وی پنج سال بعد یعنی در سال 1367 قمری و در سن 24 سالگی ازدواج ‏كرد و در همین سال دروس رسائل و مكاسب را نزد آیات و حجج اسلام ‏آقایان فاضل (پدر حضرت آیت‌الله العظمی فاضل لنكرانی) و سید‌حسین ‏قاضی و آقا شیخ قاسم نحوی امتحان داد و با موفقیت به اتمام رساند. ‏بعد از قریب دو سال در سن 26 سالگی و در سال 1369 قمری امتحان ‏كفایه و قسمتی از درس خارج را با موفقیت گذراند. 

آیت‌الله مجتهدی در ضمن تحصیل، به تدریس كتب حوزوی هم ‏می‌پرداخت و وقتی كه از قم به تهران آمد شب‌ها در مسجد‌ امین‌الدوله ‏كه مرحوم حاج شیخ محمد حسین زاهد در آنجا مشغول به تدرس و اقامه ‏نماز بود، استاد هم، صبح و عصر به امر تدریس اشتغال داشت و چون ‏مرحوم حاج شیخ محمد‌حسین زاهد در اواخر عمر و با وجود كهولت سن ‏به سختی مشغول تعلیم و تربیت طلاب بود، لذا از آیت‌الله مجتهدی تقاضا ‏كرد كه علاوه بر تدریس، شب‌ها هم منبر برود و آیت‌الله مجتهدی در طول ‏دو سال، شش جزء از اول قرآن را با استفاده از تفسیر‌ برهان كه مبنای ‏تفسیری ایشان بود برای مستمعین آیات قرآن را تفسیر می‌كرد. 

آیت‌الله احمد مجتهدی تهرانی صبح‌ها در مسجد مرحوم حاج سید ‏عزیزالله بازار جهت طلاب به تدریس كتب ادبیات و فقه مشغول بود و بعد ‏از ظهر‌ها هم برای كسانی كه روزها شاغل بودند و بعد از ظهرها درس ‏می‌خواندند به تدریس كتب حوزوی از قبیل مطول، سیوطی، مغنی، ‏منطق و غیره می‌پرداخت. 

دو سال بعد یعنی در 21 محرم سال 1372 قمری، ثلمه‌ای در اسلام به ‏وجود آمد و آن رحلت عارف زاهد و معلم اخلاق حاج شیخ محمدحسین ‏زاهد رحمة‌الله علیه بود. 

آیت‌الله احمد مجتهدی تهرانی پس از گذشت سه سال از رحلت آن عالم ‏بزرگوار، همچنان به امر تدریس در مسجد مرحوم حاج سید‌ عزیز‌الله واقع ‏در بازار تهران مشغول بود تا آنكه به درخواست عده‌ای از علمأ و مردم ‏متدین، از حضرت استاد تقاضا كردند كه حوزه علمیه را به مسجد مرحوم ‏حاج ملا جعفر منتقل كنند كه در آن زمان مسجد، انبار خاك ذغال و خمره ‏ترشی كسبه محل بود، و تجار و مردم متدین با علمأ مشورت كردند و به ‏این نتیجه رسیدند كه آیه‌الله مجتهدی به دلایلی نسبت به علمأ دیگر ‏جهت ادامه راه مرحوم حاج شیخ محمد حسین زاهد ارجحیت دارد. 

بنابراین با همت تجار و مردم متدین، آیت‌الله مجتهدی توانست حوزه ‏علمیه فعلی را كه در تهران خیابان 15 خرداد شرقی، كوچه شهید ‏مرتضی كیانی، كوچه مسجد آقا واقع است تأسیس كند. 

در این حوزه هر سال مراسم عمامه‌گذاری با حضور آیت‌الله احمد ‏مجتهدی تهرانی برگزار می‌شد. 

استادان مرحوم آیت‌الله مجتهدی تهرانی 

دروس ادبیات عرب: در تهران و نزد مرحوم آیت‌الله حاج شیخ علی‌اكبر ‏برهان 

كتاب مطول: نزد مرحوم آیت‌الله محمدجواد خندق‌آبادی و مرحوم آیت‌الله ‏سیدمرتضی علوی فریدونی 

منظومه حاج ملاهادی سبزواری: نزد مرحوم آیت‌الله علامه طباطبایی 

كتاب لمعتین: نزد حضرات آیات و حجج اسلام شهید صدوقی، مرحوم ‏محمدجواد خندق‌آبادی و مرحوم شیخ عبدالرزاق اصفهانی 

رسائل: نزد مرحوم آیت‌الله شیخ محمدجواد خندق آبادی 

مكاسب: نزد مرحوم آیت‌الله سیدمحمد صادق طباطبایی 

كفایه جلد اول: نزد مرحوم حضرت آیت‌الله العظمی سیدشهاب‌الدین ‏مرعشی نجفی 

كفایه جلد دوم: نزد مرحوم آیت‌الله سیدصادق شریعتمداری 

درس خارج به مدت یك سال: نزد مرحوم آیت‌الله العظمی حاج آقا حسین ‏بروجردی 

درس خارج به مدت یك سال: نزد مرحوم آیت الله العظمی سیدمحمدرضا ‏گلپایگانی 

درس خارج به مدت یك سال: نزد مرحوم آیت‌الله حاج شیخ عباسعلی ‏شاهرودی 

درس خارج به مدت دو سال: نزد مرحوم آیت‌الله العظمی شیخ محمدرضا ‏تنكابنی 

و درس خارج به مدت شش سال: در محضر مرحوم آیت‌الله العظمی ‏سیداحمد خوانساری 

درس اخلاق: نزد مرحوم حضرت آیت الله العظمی امام خمینی(ره) در ‏مدرسه فیضیه قم عصرهای جمعه و همچنین نزد عالم ربانی و معلم ‏اخلاق حضرت حجت الاسلام و المسلمین مرحوم حاج سیدحسین ‏فاطمی قمی بودند.

مردی كه آیت الله بود

آیت الله مجتهدی

آیت الله مجتهدی كه انفاس قدسی او اینك در فضای جامعه پخش نمی‌شود، به راستی "آیت‌الله" بود. وارستگی ‏علمی، دنیاگریزی تئوری و عملی، تهذیب اخلاقی و رفتاری كه "ملكه وجود نازنین"‌ او شده بود، طی چنددهه، مشتاقان ‏فراوانی یافت. علاوه بر طلاب مدرسه او در طی این سال‌های دراز، توده‌های مردمی در چهره و مشی و سخن او ‏‏"آیت‌اللهی" را به عینه می‌دیدند. همانا آیت الله مجتهدی خود تعریف‌گر قداست واژه آیت‌الله بود‎.‎‏ ‏

خیل عظیم مردم تهران كه در یك روز بسیار سرد، آن آیت الهی را مویه‌كنان بدرقه نمودند، تنها یك گوشه از این واقعیت ‏است كه مجتهدی یك آیت الله به تمام معنا بود. ‏

خوشا به حال حوزه‌های امام صادق علیه‌السلام كه آیت‌الله مجتهدی از آن طراوش كرد، و خوشا به حال توده‌های ‏عظیمی كه از حضور، بیان و علم و اخلاق او بهره بردند. چهره جذاب او، الهیت وجودش را اعلان می‌داشت، و كلام او ‏كه بیش از هر سخن "شریعت" را ترویج می‌نمود، شیعی‌گری ناب ویژه روحانیت را اعلان می‌داشت.

وی برای طلاب "روحانیت"‌ را ‏تدریس و تاكید می‌كرد. روحانیتی اصیل در اندیشه و عمل! در پوشش و منش او، در رفتار و گفتار او، پرهیز از ‏دنیاپرستی را تاكید می‌نمود، و تربیت طلاب را برای ترویج فقه جعفری علیه‌السلام اساسی‌ترین خدمت به اسلام و ‏مسلمین می‌دانست

چنین بود كه از ‏میان نسل كنونی، علاوه بر طیف‌های بزرگی از جوانان، گروه‌های بی‌شمار نوجوانان شیفته "جذابیت روحانی" او بودند. ‏در بدرقه آن عزیز نمادهایی از نوجوانان عزادار بر سرزنان دیده می‌شدند كه خلأ وجود این آیت‌الله حقیقی را بر ‏نمی‌تابیدند. ‏

از سوی دیگر جوانانی از طلاب تربیت‌شده آیت الله مجتهدی در سال‌های اخیر، در غم از دست دادن این وجود بی‌مانند، ‏راهی بیمارستان شدند تا شاهدانی از شیفتگی ملت علوی ایران نسبت به روحانیت اصیل باشند. ‏

آیت الله مجتهدی نه رسانه داشت و نه خود را نیازمند به آن می‌دید. نه باند و گروه سیاسی داشت و نه برای ایجاد آن ‏كه همه امكانات و ابزارهای آن را با وجود مشتاقان بی‌شمار دارا بود، تلاش می‌كرد. بلكه وی برای طلاب "روحانیت"‌ را ‏تدریس و تاكید می‌كرد. روحانیتی اصیل در اندیشه و عمل! در پوشش و منش او، در رفتار و گفتار او، پرهیز از ‏دنیاپرستی را تاكید می‌نمود، و تربیت طلاب را برای ترویج فقه جعفری علیه‌السلام اساسی‌ترین خدمت به اسلام و ‏مسلمین می‌دانست. ‏

آیت الله مجتهدی، "وجودی بی‌مانند" بود و بعید است كه مادر گیتی توان آن را داشته باشد تا چون او را بزاید و به تاریخ ‏تشیع تحویل دهد. ویژگی‌های منحصر به فرد آیت الله مجتهدی در اخلاق و رفتار و پایداری بر ترویج شریعت علوی به وی ‏‏"جاذبه بی‌مانند روحانی" بخشیده بود، و این امری نیست كه با علم و شهرت و تبلیغ و... به دست آید. ‏

آیت الله مجتهدی گر چه جایگاه مرجعی نداشت و یا در پی آن نبود، ولی نفوذی بیش از حد داشت، نفوذی روحانی. و ‏تاثیری گسترده داشت، تاثیری روحانی. ‏

آیت الله مجتهدی بر تشیع تاكید داشت و امیر مؤمنان علیه‌السلام و اولاد او را آن چنانكه رسالت حقیقی روحانیت اصیل ‏شیعه است، ترویج می‌نمود.‏